Η Πάρος είναι από τα πιο εξωστρεφή νησιά του Αιγαίου. Το γεγονός ότι βρίσκεται στο κέντρο των Κυκλάδων, έχει ένα τυπικό νησιώτικο οικοσύστημα και βρίσκεται μόνο 4 ώρες από τον Πειραιά την καθιστά έναν ιδιαίτερα ελκυστικό προορισμό, που όλοι λίγο πολύ έχουμε προτιμήσει.

Είτε ήταν τότε, αρχές του ’80, όταν οι φοιτητές έκαναν απόβαση κάθε που ολοκληρωνόταν η εξεταστική, είτε όταν πείθαμε τη σχέση μας ότι είναι καιρός να κάνουμε διακοπές μαζί, είτε όταν ως οικογένεια πια, με τις υποχρεώσεις στον… Θεό, ψάχναμε ένα νησάκι για να περάσουμε μια-δύο εβδομάδες ξέγνοιαστων διακοπών.

Το λιμανάκι της Πάρου

[dropcap type=»background»]Η[/dropcap]Πάρος τα έχει όλα. Είναι μάλλον περιττό να απαριθμήσουμε τις χάρες της. Στο άκουσμα του ονόματός της και μόνο, το μυαλό σου γεμίζει αρμύρα της θάλασσας, λευκό των σπιτιών και μπλε του ουρανού, τόσο όσο μπορεί ο Θεός να ξοδέψει για να μην τον βλέπουμε, που λέει και ο Ελύτης. Ο ποιητής του Αιγαίου ήταν, παρεμπιπτόντως, λάτρης του νησιού, ενώ μία από τις πιο διάσημες φωτογραφίες του είναι τραβηγμένη στην Πάρο.

Η Πάρος είχε τους φανατικούς της εραστές από την Ιταλία, τη Γαλλία και τη Γερμανία, οι οποίοι κρατούσαν επτασφράγιστο το μυστικό τους. Όλα αυτά πριν από τριάντα ή και σαράντα χρόνια, καθώς η …ομερτά αυτή έσπασε. Και είπε κι ένα …τραγούδι. Ήταν το 1982, όταν ο Γιάννης Πάριος τραγούδησε τα «Νησιώτικα». Έναν από τους πιο πετυχημένους δίσκους του ελληνικού ρεπερτορίου.

Γέννημα θρέμμα του νησιού, ο Γιάννης επέλεξε να αφήσει το «Βαρθακούρης» στην ταυτότητά του και διάλεξε το όνομα της γενέτειράς του, για να κάνει καριέρα. Ο εν λόγω δίσκος έφερε φρενίτιδα, αλλά και… πολύ κόσμο στο νησί της Πάρου. Όπως μαρτυρούν παλιοί ξενοδόχοι, κατά τα μέσα της δεκαετίας του ‘80, οι νοικοκυρές δεν είχαν χώρο να απλώσουν την μπουγάδα τους, καθώς ήταν γεμάτες ακόμη και οι ταράτσες από τουρίστες, ξένους και Έλληνες.

[dropcap type=»default»]Ό[/dropcap]μως, η Πάρος δεν είναι μόνο θάλασσα και ήλιος, σοκάκια και ξέγνοιαστες νύχτες. Το νησί έχει μια πλούσια ιστορία που χάνεται στον πρωτοκυκλαδικό πολιτισμό. Ο Σκόπας ο Πάριος έζησε και δημιούργησε στο νησί, σμιλεύοντας αριστουργήματα με το διάσημο από την αρχαιότητα παριανό μάρμαρο, ενώ ο Αρχίλοχος, ο μεγάλος ποιητής, ακόμη συνεγείρει με τους στίχους του. Τη μεγάλη ιστορία του νησιού μπορείς να «αγγίξεις» και στους αρχαιολογικούς χώρους, στα αρχαία λατομεία και στο Αρχαιολογικό Μουσείο.

Πάρος είναι και ο Νικόλαος Μαυρογένης, με τις βρύσες του, και η ανιψιά του, η Μαντώ Μαυρογένους, η οποία πέθανε φτωχή και εγκαταλελειμμένη, σε ένα ταπεινό σπίτι κοντά στην εκκλησία της Παναγίας της Εκατονταπυλιανής. Τη συγκεκριμένη εκκλησία ανήγειρε η Αγία Ελένη, η οποία, όταν σώθηκε από καταιγίδα και φτάνοντας στο νησί, αφιέρωσε τον μεγαλοπρεπή ναό στη Μεγάλη Μάνα του Αιγαίου. Εκεί, βρίσκεται και η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας που «κοιτάει» κατά την Πόλη.

Χιλιάδες χρόνια κατοικείται το νησί και μεγαλουργεί. Στη μέση του Αιγαίου στέκεται αγέρωχο, σαν φάρος πολιτισμού. Το ίδιο φωτεινά είναι και τα πρόσωπα των κατοίκων του… και όχι μόνο στην Παροικιά. Μία βόλτα να κάνεις στα χωριά, θα καταλάβεις την πραγματική δύναμη του νησιού, που βρίσκεται στον αειφόρο τουρισμό, καθώς και στην πρωτογενή παραγωγή.

Στη Νάουσα, θα βρεις τα απομεινάρια της ρωσικής κυριαρχίας στο Αιγαίο, ενώ, αν τύχει και περπατήσεις στο λιμάνι, θυμήσου ότι ο φοβερός και τρομερός πειρατής Μπαρμπαρόσσα περπάτησε στον ίδιο δρόμο και κάθισε να πιει τη σούμα του, εκατοντάδες χρόνια πριν…

Τα σοκάκια της Πάρου

Στη Μάρπησσα, στο Πίσω Λιβάδι, στον Κώστο, στην Αγκαιριά, στην Αλυκή, στον Πρόδρομο και στα Μάρμαρα – χωριά αγροτοκτηνοτροφικά με ήπια τουριστική ανάπτυξη – θα βρεις μία αυθεντικότητα αιγαιοπελαγίτικη και, φυσικά, εξαιρετικό φαγητό. Στις Λεύκες, το μεγάλο ορεινό χωριό, κέντρο πολιτισμού και γαστρονομίας, θα βρεις πρόσωπα χαμογελαστά και άψογη εξυπηρέτηση.

Όσο για τη νυχτερινή ζωή της Πάρου… είναι – τουλάχιστον – ξακουστή. Κατάλληλη για τα «άγρια» νιάτα, για τους κουλ, τους μπλαζέ, μα και για τους χαλαρούς, τους σφιχτούς και τους ψαγμένους.

Μην παραλείψεις να πας στην κοιλάδα με τις πεταλούδες, να επισκεφθείς τα μοναστήρια και τα ξωκλήσια, να γευτείς παριανό κρασί, το οποίο είναι δυνατό και εύγευστο (καλύτερα, προτίμησε τους τοπικούς παραγωγούς), παξιμάδια γλυκάνισου από τους πολλούς παραδοσιακούς φούρνους του νησιού και φανταστικά τοπικά τυριά. Επίσης, να παραγγείλεις από τα ουζερί σούμα και γούνα (κάτι ήξεραν ο πειρατής Μπαρμπαρόσα και ο ναύαρχος Ορλώφ). Τέλος, μην ξεχάσεις να αφήσεις στον Άγιο Φωκά, εκεί, στο έμπα του λιμανιού της Παροικιάς, όλα τα βάσανα, τις σκοτούρες και τις έγνοιες σου.

Η Πάρος θα ξοδέψει όλο το λευκό και το γαλάζιο που διαθέτει για να γλυκάνει τις ώρες σου και να σου δώσει αμέτρητους λόγους, για να την επισκεφθείς ξανά.

*Για να ενημερωθείτε για τις εκδηλώσεις στο νησί, καθώς και για τις «Διαδρομές στη Μάρπησσα», επισκεφθείτε τις ιστοσελίδες koursaroi.gr και stimarpissa.gr.